Wat betekent het om een AGA te hebben?

Wat betekent het om een alimentaire geïnduceerde aandoening te hebben?

Het hebben van een alimentaire geïnduceerde aandoening is tweeledig:
simpel maar vaak heel lastig.

Simpel, omdat je precies op papier krijgt wat je wel en niet mag eten of alleen in rotatie mag nemen.
Kortom het is jouw gebruiksaanwijzing op papier. Simpel toch?

Maar lastig, omdat het een levenslange consequentie heeft, je zult je er altijd strikt en
100% aan moeten blijven houden. Levenslang dus.

En de voedingsindustrie en levensmiddelen fabrikanten maken het ons AGA patiënten zeker ook niet gemakkelijk.

Niet altijd staat op het product wat er precies in zit, omdat ze daartoe niet verplicht zijn.
De overheid of het Europees parlement bepalen zelf welke stoffen op het label vermeld moeten staan.
Zo ook hoeft een fabrikant alleen een kleine lijst van ingrediënten te noemen. Dit is de ALBA lijst en die bevat maar 14 stoffen. Ook hoeven ze alleen een stof te benoemen als het meer dan een bepaald percentage van het totaal bevat.

Zo mag een product glutenvrij heten als er  altijd nog 20 nnpp aan gluten in zit.
Maar dan is dus niet gluten-vrij maar gluten-arm.
Helaas voor iedereen met een AGA, zo krijgen we verkeerde informatie.

Het belang van levensmiddelen fabrikanten is uiteraard om geld te verdienen, dus
moeten ze voedingsmiddelen maken die vooral lekker zijn en ze moeten lekker eruit zien, zodat ze veel en vaak verkocht worden. Ze stoppen daarom van alles in zo een voedingsmiddel, als het maar lekker is en
goed verkocht wordt met een leuke marketing strategie.

Neem nu het ingrediënt -vanille- en -vaniline *)-, het is een smaakmaker, en het zit
eigenlijk in alles wat lekker is. Maar niet altijd staat op het etiket dat er -vanille of vaniline-
in zit, soms staat er alleen op dat er een aroma in zit. Ja, en aroma dat kan dan van alles zijn, en
dus ook vanille of vaniline.

Alle patiënten moeten daarom dagelijks intensief met hun eten en drinken bezig zijn en
alles goed uitzoeken. Dit is heel erg lastig en soms bijna onmogelijk. De levensmiddelen
fabrikanten willen zelden meerwerken en geven vaak geen antwoord op vragen van
onze leden, helaas.

*) vaniline is een kunstmatige gemaakte bijna kopie van vanille. Iedere smaakmaker fabrikant maakt een andere chemische vaniline. Vaniline lijkt (mimiekt) meestal zo een 2-3 % de natuurlijke vanille.

De levensmiddelen fabrikanten en het Voedingscentrum stellen dat -vanille en vaniline-
ongevaarlijk is. Zij stellen dat zij dat zelf hebben onderzocht. Tja, en dat is nu precies waar
het om gaat. Vanille en vaniline zijn natuurlijk ook niet gevaarlijk of giftig (toxisch), want
als vanille voor jou een compatibele voedingsstof is,   dan heb je geen enkel probleem met vanille of vaniline.

Dit is hetzelfde als met de pinda. Als je geen immunologische reactie hebt bij het eten van een pinda, is
pinda geen probleem. Maar er zijn mensen, die alleen al na het zoenen van iemand die
een pinda of pindakaas heeft gegeten al kunnen overlijden. Dus voor hen is pinda wel heel erg gevaarlijk, zij moeten weten of er pinda in hun voeding zit.

Dit betekent dat als deze fabrikanten onderzoeken hebben gedaan naar vanille en
vaniline bij personen, die deze stoffen ‘toevallig’ volledig verdragen dan concluderen zij
dat dit voor iedereen geldt. Dat is dus onjuist en niet waar, je mag niet op basis van statistiek dus op toeval
concluderen noch generaliseren in de wetenschap. Dit is een discussie die al heel lang
wordt gevoerd en waaraan door sommige wetenschappers angstvallig aan vast wordt gehouden.
Voor het ‘goede doel’ namelijk voor de industrie, die geld wil verdienen.

Dit is zeker ook een reden waarom VIDA is opgericht. Nu kunnen we ons gaan
organiseren en sterk maken. Naar fabrikanten gaan schrijven en uitleggen waarom het zo
belangrijk is voor ons om te weten wat er in zit.

We kunnen dan deze informatie op onze eigen website www.vinkipedia.com zetten.
Hier bouwen de VIDA leden hun eigen wereldwijde database over de ingrediënten
in voedingsmiddelen, zodat ze eenvoudig kunnen zien welke voedingsmiddelen zij wel
en niet kunnen innemen.

Fabrikanten zeggen vaak, het aantal ingrediënten is te veel, het label wordt te lang het past er niet op.

Wel het kan heel simpel met een code op het etiket, die je dan verwijst naar een speciale website.
Op deze website kun je dan lezen wat er allemaal in zit. Zo wordt deze informatie je niet
opgedrongen, maar alleen als je het wil of moet weten, kun je het opzoeken.

Het wordt hoog tijd, dat deze informatie beschikbaar komt voor iedereen met een AGA.

Ons werk is daarom heel belangrijk, wilt u ons steunen met een donatie?